Model podejmowania decyzji zarządczych w zakładach górniczych w ramach obowiązku sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju i rozporządzenia o redukcji emisji metanu.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2024/1787 w sprawie redukcji emisji metanu oraz dyrektywy CSRD i CSDDD nakładają na zakłady górnicze obowiązki raportowe i środowiskowe, które strukturalnie kolidują z logiką prawa górniczego tworząc nowe wymagania wobec kadry kierowniczej. Artykuł analizuje, w jaki sposób ta kolizja przekształca mining middle management z roli zarządzającego zagrożeniem metanowym, w rolę operational ESG management. Badanie opiera się na dwóch metodach: analizie bibliometrycznej w bazach Scopus i WoS z wykorzystaniem VOSviewer oraz analizie krzyżowej aktów prawnych w pięciu klastrach tematycznych. Wyniki wskazują, że istniejące regulatory uncertainty wynikające z niepełnej implementacji regulacji UE w polskim prawie górniczym generuje czterostronną presję produkcja, bezpieczeństwo, środowisko, raportowanie, której nie rozwiązuje żaden istniejący model zarządczy. Zidentyfikowany safety-environment trade-off jest strukturalnie wbudowany w przepisy, a koncepcja double materiality przewidziana w CSRD przenosi odpowiedzialność środowiskową z poziomu zarządu na poziom operacyjny. Analiza z perspektywy institutional logics oraz teorii opcji realnych ujawnia, że lider techniczny działa w konkurujących polach instytucjonalnych bez adekwatnych narzędzi governance. Artykuł proponuje architekturę methane governance opartą na matrycy RACI jako narzędzie operacjonalizacji nowej roli lidera w warunkach EU methane regulation 2024/1787 i Przemysłu 5.0. Artykuł ma charakter konceptualny oparty na modelowaniu dedukcyjnym. Proponowany model wymaga empirycznej walidacji w warunkach rzeczywistych przedsiębiorstw górniczych.

To jest test wyświetlania treści publikacji naukowej.